Technische groothandel

Zeven groothandels.
Zeven keer dezelfde openingszin.

Ik las in augustus de homepages van zeven technische groothandels uit Vlaanderen, woordelijk. Zeven op zeven openen met dezelfde vier beloftes. Geen enkel getal, geen enkele garantie in de hele reeks. Niet omdat het slechte bedrijven zijn, maar omdat iedereen op veilig speelt. En veilig klinkt overal hetzelfde.

30 minuten. Ik toon wat ik in jouw regio gelezen heb. Geen pitch.

Wat ik verkoop: De omzetkaart, €2.500 vast, tien werkdagen na ontvangst van je export →

De uitlezing

De vier beloftes die iedereen doet.

“Uw partner in techniek”
“Service en vakmanschap”
“Een echt familiebedrijf”
“Al sinds 19…”

Allemaal waar. En daar zit net het probleem: een belofte die je buurman woordelijk kan overnemen, is geen reden om bij jou te bestellen.

Waarom dit geld kost

Een groothandel bezit het product niet.

Het enige wat je bezit is de reden waarom een klant bij jóu bestelt. Bestaat die reden niet, dan word je vergeleken op het enige dat overblijft: prijs. En prijs is het spel dat je tegen de inkoopmacht van de grote groepen niet wint.

De bruto-exploitatiemarge in deze sector is ongeveer acht procent (Eurostat). Elke procent korting die je weggeeft omdat de klant geen verschil ziet, is een achtste van je resultaat op die omzet. Korting geven is wat je doet als je klant je verschil niet kan navertellen.

Ondertussen in jouw sector

De opkopers zijn al begonnen.

januari 2026

Lecot neemt Ooms IJzerwaren over.

mei 2026

Cebeo neemt Aleco over. Een familiale groothandel uit Zedelgem, acht miljoen omzet.

en verder

Vier op de tien zaakvoerders boven de 55 verwachten binnen vijf jaar een eigendomsoverdracht (Voka).

Klinken zoals de rest maakt je vergelijkbaar. En wat vergelijkbaar is, wordt gekocht op prijs, of gewoon gekocht. Een bedrijf dat verkocht wordt op “veertig jaar ervaring” laat geld liggen op de koopsom. De vraag is dezelfde, of je nu wil groeien of ooit wil overdragen: wat maakt dit bedrijf meer waard dan zijn buren?

Wat de eerste gesprekken me leerden

In deze sector begint het ergens anders.

Na deze mails sprak ik zaakvoerders uit de sector, en telkens kwam hetzelfde terug: de klanten zijn gekend. Bijna elke afnemer heeft al een leverancier, en elke nieuwe klant moet van een concurrent komen. In zo’n markt is de eerste vraag niet hoe je vreemden bereikt.

De eerste vraag is wat je bestaande klanten níet bij je kopen. Dat staat in je eigen verkoopcijfers, en daar begin ik in deze sector voortaan. De claim komt daarna nog altijd, maar als tweede stap. Hoe dat werkt, staat hier →

Wat je koopt

Eén ding, met een einde. €2.500, vast.

Gesloten markt. Je kent zowat elke afnemer al.

De omzetkaart

€2.500 excl. btw, vast · tien werkdagen na ontvangst van je export · factuur bij start.

Eén export uit je eigen systeem in, een bellijst met een bedrag per regel uit. Wie minder koopt dan een vergelijkbare klant, en wie stilviel.

Jij levert
  • Eén export: verkoop per klant per productgroep, drie jaar terug.
Ik lever
  • De bellijst: per klant wat hij minder koopt dan een vergelijkbare klant, met bedrag, datum en verkoper.
  • Wie stilviel: kocht vroeger, sindsdien niet meer.
  • Eén blad redenering, zodat je mensen de lijst zelf opnieuw kunnen draaien.
Overdracht
60 minuten met je verkopers, lijst verdeeld.
Niet inbegrepen
Belwerk, CRM-inrichting, toegang tot je klanten.
Blijft
De lijst en de indeling, in jouw bestanden.
Meetlat daarna
Omzet bij bestaande klanten op productgroepen die ze vorig jaar niet kochten. Je boekhouder kan het nakijken.

Optioneel erbij, in dezelfde tien werkdagen: de offertekaart, €1.500 vast →

Kan je nog klanten bijwinnen die je vandaag niet bereikt? Dan begin ik bij je boodschap. De eerste zes weken, zelfde prijs → Na de kaart komt één bouw, en daarna één maandbedrag. Allebei staan in het voorstel, vast en vooraf. Nooit vóór de kaart.

Eerlijk vooraf

Wanneer dit werkt.

  • De boodschap wordt hier gekozen. Beslist een hoofdkantoor wat je mag zeggen, dan valt er voor ons samen weinig te kiezen, en dan is dit niet het juiste traject.
  • De data bestaat niet. Zit de historiek nergens in een systeem, dan begint het daar. Dat is eerlijker dan doen alsof.
  • Je wil het cijfer zien. Ook als eruit komt dat de aanname fout was. Precies dat moment maakt de rest de moeite waard.

Herken je je hier niet in, dan ben ik waarschijnlijk niet de juiste. Zeg het gerust, dan denk ik mee over wie dat wel is.

Leg je site eens naast die van je twee buren.

Of laat mij het doen: ik heb ze al gelezen. Dertig minuten, en je weet of er in jouw regio een claim vrij ligt.