Ik verkoop een uitweg uit iets waar ik zelf in zit.

Simon Pille, Brugge. Eén persoon aan je tafel. Het denken en het oordeel zijn van mij. Het uitvoerende werk loopt via vaste draaiboeken en mensen die ik daarvoor inzet.

Ik ken het probleem van binnenuit. Ook mijn eigen instroom hing te lang aan wie mij al kende, dus ik bouw nu bij mezelf precies wat ik bij jou zou bouwen. De cijfers daarvan krijg je te zien, ook de slechte.

Wat ik bij bedrijven zie

Zelden een verkoopprobleem. Meestal een ontwerpprobleem. De commerciële kant is meegegroeid in plaats van ontworpen: het werkte zolang het klein was, en nu piept het. Je klinkt zoals de rest, er komt te weinig binnen, en er valt van alles tussen.

Dat is zelden de schuld van de verkopers. Het is de optelsom van keuzes die niemand ooit als keuze gemaakt heeft: de klanten die toevallig binnenkwamen, de zin die ooit op de site belandde, de opvolging die aan iemands geheugen hangt.

Mijn eigen cijfer

Tussen mei en juli 2026 heb ik mijn eigen outbound doorgelicht. Tweeduizend zeshonderdvijftien mails, dertien antwoorden, nul gesprekken.

Dat cijfer publiceer ik zelf, omdat het eerlijker vertelt wat ik doe dan eender welke belofte. Het was ook een ongeldige test: die campagnes verkochten een aanbod dat intussen niet meer bestaat, met een meting die niets mat. Dat maakt het getal niet minder slecht. Het maakt wel duidelijk waarom ik sindsdien begin met tellen in plaats van met verzenden.

Die reeks is afgesloten. Wat er daarna kwam is een andere telling, en die staat op de homepage met de datum erbij. Ook die wordt bijgewerkt als ze tegenvalt.

Hoe ik werk

Eerst tellen. Ik schrijf geen zin tot ik weet wat al je concurrenten zeggen. Acht tot twaalf sites woordelijk uitgelezen, elke belofte geteld. Of, als je markt gesloten is, je eigen verkoopcijfers per klant en per verkoper. Het resultaat van die eerste stap is bijna altijd hetzelfde soort schok: kwaliteit, ervaring, persoonlijke aanpak, bij iedereen, in dezelfde woorden.

Dan het punt dat niemand durft zeggen. Eén zin die je elke dag waarmaakt en die je grootste concurrent niet durft overnemen, getoetst bij vijf van je eigen klanten over waarom ze werkelijk kozen.

Dan pas bouwen. En dat is het verschil met een merkbureau: die zin blijft geen mening. Hij gaat naar beslissers die je niet kennen, en je krijgt zwart op wit wat ze ermee deden. Een uitslag in plaats van een oordeel.

Waarom er niemand tussen zit

De achterkant draait op automatisering en draaiboeken die ik zelf gebouwd heb. Wie een kaart maakt of een lijst bouwt, volgt die draaiboeken stap voor stap, en ik lees en teken af. Wat je in het gesprek hoort, is wat er daarna gebouwd wordt. Geen accountmanager, geen team dat vertaalt.

Drie principes, bij alles wat ik automatiseer

Het systeem neemt de relatie niet over, het maakt er tijd voor.

Tijd vrijmaken, geen mensen vervangen. Alles wat ik automatiseer dient één doel: méér tijd voor echt contact met klanten en prospecten.

Nooit het laatste woord. AI mag voorbereiden, sorteren en samenvatten. Alles wat naar een mens gaat, leest en wijzigt een mens vóór het buitengaat. Die regel is te controleren, en dus te buizen.

Het denkwerk blijft mensenwerk. Het punt dat je concurrent niet durft zeggen, het oordeel over wat waar is, de conclusie uit de cijfers. Een machine kan uitlezen wat er staat, niet beslissen wat er zou moeten staan.

Voor wie ik niet werk

Bedrijven zonder directie of zonder tafel om aan te zitten. Teams waar de strategie al vastligt en er alleen nog handjes gezocht worden. En iedereen die het cijfer niet wil zien als zijn aanname fout blijkt. Dan ben ik te duur en te lastig.

Wat ik niet ben

Geen bureau. Geen adviseur die een rapport achterlaat en vertrekt. Advies zonder uitvoering is een mening met een factuur.

Waar ik vandaan kom

Ik heb economie gestudeerd en kom uit creatief studiowerk. Die volgorde verklaart waarom ik bij een verkoopprobleem eerst naar de woorden kijk en pas daarna naar het kanaal. Blitzt werkt vanuit Brugge, voor bedrijven in België en de EU.

Ik werk met een handvol bedrijven tegelijk, omdat ik aan elke tafel zelf zit.